De Hèl van Marcél

Onderweg wissel je voortdurend tussen Nederland en Duitsland, tussen historie en heden, en tussen genieten en afzien. Of je nu start bij de historische Gitstappermolen in Vlodrop of het bruisende Watersley in Sittard, je rijdt samen met Marcél naar de hel—of je nu hard (hèl) wilt gaan, of gewoon wilt overleven. Gravelwegen, veldpaden en verborgen parels wachten op je.

Vanuit Vlodrop flirt je met de Roer en al met de Duitse grens. Brede gravelstroken voeren je in sneltreinvaart naar Echterbosch, waar je na vijftien kilometer de grens oversteekt. Je zoeft hier de Selfkant binnen. Een streek met een roerig verleden en een eigen karakter waar nu windmolens de horizon domineren. Over goed onderhouden schotterwegen en champagnegravel slinger je door het glooiende landschap. Langs de Radebach en door de bossen van het Tudderner Fenn en de Gangelter Heide.

Bij Hillensberg verandert het decor. Hier bereik je het hoogste punt van de Selfkant, waar het uitzicht reikt tot ver over de grens en het Limburgs heuvelland zich ontvouwt aan de horizon. Via het duivelsklinkende Duustergats en de Kollenberg bereik je Watersley, waar het voormalige klooster nu een sportieve hotspot is. Hier ademt alles tweewielers. Een stop bij Proeflokaal Watersley – met verse vlaai – is een aanrader, al kun je die ook bewaren voor na de pittige lus die volgt.

De benen worden getest op de MTB-route Windraak. Via het Danikerbos klim je naar Puth, waarna je via veldwegen en de Wanenberg weer afdaalt naar Watersley. De Helweg doet zijn naam eer aan. De benen zijn inmiddels genoeg getest als je op de Schlounerberg kunt genieten van een panoramisch uitzicht over de Selfkant.

Langs de Vloedgraaf, die de grens markeert, laat de Selfkant zich hier van haar mooiste kant zien: glooiend, groen en vol verhalen. Bij Koningsbosch duik je weer het Land van Grind en Zand in. Zand- en grindpaden brengen je naar Sint Joost en Montfort, waar je deels de MTB-route Montfort kunt volgen. Via Rosendaal, Het Sweeltje, het Munningsbosch en Posterholt keer je terug naar Vlodrop. Misschien zie je de skyline al veranderen door een nieuwe Vekoma-attractie.

Na bijna 120 helse kilometers weet je: deze tocht is niet voor watjes. Maar wie de finish haalt, mag zichzelf met recht gravelfanaat noemen.